Kadın, Gül ve Mum

Kırılgan yüreğiyle
zârif bir takıdır, kadın
buzdan mavi bir gülün üşüyen nöbetlerine..

Dudak arasında ses
alın çizgisinde ışık;
ter döker tezatların koltuğuna..
Karanlık hüznü sırtlayınca
gecenin avuçlarında soluklanır mum..
Toprağın buharında çillenen tohum
kilidi açtığında;
gül, kalbine kanar
mum, geceye yanar
kadın, içine ağlar..

Sessizlik terkibi çözdüğünde
kadın, gül ve mum; vücut bulur kalemde …
Geri döner esreler..Medler susar
ilk kitabe …Kadına

Uzun ve dolgun kirpiklerinde
ayrılan ıstırap öğeleri
cilveleşir kadının yaşam metninde..

Yüreğinde çelişen mevsim külleri,nişan
hurufun katli mimiklerinde, yas
acıyı harlayan, kalbindeki mim …
Kadın, kader …Aynaların diline düşer
görüntü her kavmin ezberidir ki
kehanet – düş - ateş
yaşlanır zaman askısında..
Bir dizin kinle cilalanan duyguları
çöker - im sessizliğiyle dibine ve
aynaların suretine konar..Kadın

Akik taşlarıyla düğmelenir çaresizlik hayallerine
Ahların boy gösterisi …Kan, heyecan
parmak uçlarında kabus,umutlarına iliklenir
ki – im silinir dünden
aynaların diliyle seslenir.Kadın

Cezimler susar, geri dönen şeddelerle
ikinci kitabe (gül) e

beni bir ben bilirim birde yaradan,bana bir ben lazımım birde anlayan.hz mevlana----------------------------------------------------------------------------------

Kadın, Gül ve Mum (2)


Güneş ve gölgenin hesabı bittiğinde
gülden merdivenler dayanır aynalara..
her basamak serap..sahrada kervan
gül mısraları dudaklarda taşınan..

Şaşırmış bakışlarda ezilen, aynaların iç döküşü
visalde yokluk kapısına üşüşen
naz mı gül ömründe?
Bakışı kılıç, busesi coşku
nefesi tende ilham ki cezbinde
aşk ve kadına aynalar takar güllerden tacı...

Taç yaprağında kırılır nisan, doğar
su ve ışığın hevesiyle renkler
(im) susuşu fırtınayla irkilir
sekteye uğrayan gönül, çalar gül kalbini...
Pıhtılaşır kan; yürekte, dilde ki
dağlar yarayı diken unvanı..
Ve aşk destanlara, gül aynalara, kadın yazgılara
Kilitlenir ki anahtarı düğümdür...

Kelam küserken cezimler vurdurur
mahrecin sıcaklığıyla üçüncü kitabe (mum) a

Göz kapaklarına çekilen karanlığın tel örgüleri
erir mum ışığında..kadın ve gülün
cemali düşer aşka..kibirlenir hüzün

Hayal simleri gezinir mum alevlerinde, hafif
bir çizgi dans eder gecede..tutuşur yürek
mum yanar o kül..Yuvarlanır kelimeler
küçülür, o lâl...

beni bir ben bilirim birde yaradan,bana bir ben lazımım birde anlayan.hz mevlana----------------------------------------------------------------------------------

emeğine sağlık ablam bu güzel paylşım için tşk.[/color]

____________________________________
En büyük felaketler içinde bile ümidini kaybetme, unutma ki ilik, sert kemiğin içinden çıkar. (Hafız Şirazi)

ELİNE SAĞLIK SEMACIM